Dawno temu obiecałam komuś, że będę też czasem pisać o sztuce. Ale że takowej nie spotykam, przepiszę notatki z Tate Modern...

Bo ostatnio wszystko zapodziewam. Zapodziałam już paszport i gwarancję na buty. I w ogóle kiepsko z moją głową. A więc notatki do pamiętnika wpiszę, żeby ważnych nazwisk nie zapomnieć i galerii, które jeszcze muszę zobaczyć. Bo niektóre z tych nazwisk już pamiętałam, ale zapomniałam. A tak by się już przydały nie raz.

• GALERIE w Londynie koniecznie do zobaczenia:
  

Barbican Art Gallery ('The Curve') Level 3 Barbican Centre, Silk Street, EC2
Hayward Gallery Belvedere Road, South Bank Centre, SE1 (Metro: Waterloo-Bakerloo or Nothern)
Institute of Contemporary Arts (ICA gallery) The Mall, SW1, [Bilety Pon., Pt. 1,5 Ł]; Metro: Piccadilly Circus (Bakerloo or Piccadilly)
National Gallery Trafalgar Square, Metro: Charing Cross (Nothern-Bakerloo lines), Leicester Square (Nothern/Piccadilly lines)
National Portrait Gallery St. Martin's Place, Metro: Charing Cross (Nothern-Bakerloo lines), Leicester Square (Nothern/Piccadilly lines)
THE SAATCHI GALLERY Duke of York's HQ, Sloane Square, 3W34RY, Metro: Sloane Square
Royal Academy of Arts Burlington House, Piccadilly, W1, Metro: Green Park (Jubilee or Piccadilly of Victoria)
Royal Albert Hall Kensington Gore, SW72AP, Metro: South Kensington (Piccadilly/Circle & District Lines), Rail: Victoria
SERPENTINE GALLERY Kensington Gardens, Hyde Park, W2, Metro: South Kensington (Circle of District or Piccadilly)
Tate Britain Millbank, SW1P4R6
Tate Modern Bankside, Southwark, SE19TG
Victoria and Albert Museum Cromwell Road, South Kensington, SW72RL, Metro: South Kensington (Piccadilly/Circle & District Lines)
LOREM IPSUM GALLERY 12b Vyner Green, Metro: Bethnal Green, Buses: 254, 106
Hauser & Wirth 196a Piccadily, W1J9DY

• NAZWISKA, które wyróżniłam w Tate Modern, a na temat których będę tu dopisywała.
  

Jannis Kounellis '936 (Italy) Untitled '79 Świetne instalacje! Do zapamiętania!
Oczywiście Mirosław Bałka. Bardzo dobra instalacja ze zmytymi mydłami.
Carollee Schneemann "Meat Joy" Writes Schneemann: Meat Joy is an erotic rite -- excessive, indulgent, a celebration of flesh as material: raw fish, chicken, sausages, wet paint, transparent plastic, ropes, brushes, paper scrap. Its propulsion is towards the ecstatic -- shifting and turning among tenderness, wildness, precision, abandon; qualities that could at any moment be sensual, comic, joyous, repellent. Physical equivalences are enacted as a psychic imagistic stream, in which the layered elements mesh and gain intensity by the energy complement of the audience. The original performances became notorious and introduced a vision of the "sacred erotic." This video was converted from original film footage of three 1964 performances of Meat Joy at its first staged performance at the Festival de la Libre Expression, Paris, Dennison Hall, London, and Judson Church, New York City.
Meat Joy: First performed May 29, 1964, Festival de la Libre Expression, Paris.
Filmed by Pierre Dominik Gaisseau. Editor: Bob Giorgio.

Marlene Dumas '98
W Tate Modern: 'Lead White' 'Ivory Black' 'Stern' 'Lucy' Powiedzieć Jarzębinowemu! Piękna akwarela!
Ellsworth Kelly “Gate,” a 1959 sculpture of painted aluminum.
W Tate Modern 'Broadway' ('58) Tak ją tu zaznaczam, bo trzeba ją kiedyś obok Jana Berdyszaka. Ciekawe punkty wspólne! Spróbować jakąś analizkę!
Victor Grippo 'Tables of Work and Reflection' > the transubstantiation
Roy Lichtenstein


Seydou Keita 1921-2001 Powiedzieć o niej Jarzębinowemu Wzgórzu! Piękne przepełnione dobrocią zdjęcia!

Maurizio Cattelan polecam dotrzeć do jego prac!

Paul Mc' Carthy
>Seksualność i absurd zdają się być tu naprawdę tanie. Czym on się tak naprawdę posługuje? Naszym samozaprzeczeniem? Zaprzeczeniem, że to, co widzimy, nie może być tylko tym, co widzimy.
Najgorszy jest dźwięk. To przede wszystkim instalacje dźwiękowe.
Pamiętam dźwięk w ten sam, obecny wszędzie, sposób z Hamburger Museum w Berlinie.
Dłużej tu siedząc można wręcz odnieść wrażenie, że prace Mc'Carthy'ego nie mają nic z seksualności. Jest tu za to jakieś złodziejstwo, pazerność. Chciałabym tylko dodać, że podobają mi się te prace. Bo w ich obliczu każdy człowiek jest niewinny, zbyt niewinny. Pośród stworzonego przez niego świata każdy ma szansę poczuć się lepiej z własnym życiem. Pamiętam, że w Berlinie podszedł ktoś z naszej grupy warsztatowej i powiedział: 'Karolina całą tą sztukę widać w Twoich przerażonych oczach.' To było moje pierwsze, moje osobiste zetknięcie się z pracami Mc'Carthy'ego.
Myślę, że w tym poczuciu niewinności nie jestem odosobniona. Każdy jest tu zbyt wrażliwy. Spędziłam bardzo dużo czasu przy jego instalacji. Ale sytuacje, o których mówi artysta, mogą dziać się tylko bez świadków. Jest to więc spektakl niecodzienny. Tracimy zaufanie. Mc'Carthy zabiera nam nasze zaufanie do ludzi wokoło. Po zobaczeniu jego sztuki każdy spotkany człowiek ma własny taki spektakl bez świadków, w zaciszu pokoju, pod prysznicem. Można to zobaczyć w każdych oczach. I wciąż nie jestem pewna czy Paul Mc' Carthy nam te oczy na ludzkie fetysze otwiera, czy zamyka.
Wybrałam najlżejszy film, jaki znalazłam. Ciekawych odsyłam do http://www.youtube.com/watch?feature=related&v=4C3yjIet2Ig

Trailer for the art exhibition of Paul McCarthy, HEAD SHOP/SHOP HEAD at S.M.A.K. Gent.






Bardzo fajna praca, którą widziałam na Biennale w Berlinie kilka lat temu. Stałam w środku.
Spróbuję conieco poczasem wyzupełnić.